Արատեսը միշտ հյուրընկալ է’ մեզ ջերմ,գրկաբաց, արևոտ տրամադրությամբ է ընդունում,անկախ եղանակից…

Это изображение имеет пустой атрибут alt; его имя файла - 183696096_1200022273788774_1208395405530114102_n.jpg

Արատեսը միշտ հյուրընկալ է’ մեզ ջերմ,գրկաբաց, արևոտ տրամադրությամբ է ընդունում,անկախ եղանակից։ Վաղուց մեր տունն է դարձել …..մեր տաքուկ անկյունը…..մեր հուսալի տանիքը…..

Читать далее

ԱՐԱՏԵՍ․․․ ՀԵՔԻԱԹԱՅԻՆ ՄԻ ԳՈՂՏՐԻԿ ԱՆԿՅՈՒՆ

142310266_168801578367295_426955098119155004_n (1)

Առավոտյան ժամը 1ի1:00-ին Մայր դպրոցից մեծ խմբով ՝ 9-10-րդ դասարանի սովորողների, Թաթուլ Շահնազարյան— ի, Գոհար Դանիելյան -ի, և իմ առաջնորդությամբ, իհարկե, մեր հրաշալի վարորդ Արթուրի հարմարավետ մեքենայով ճանապարհ ընկանք: Բոլորիս տրամադրությունը բարձր էր և ճամփորդական։

Читать далее

Միշտ զարգացում մեր կյանքում. մաս 2

Այն որ Արատեսը սկսած 2018 թվականից միայն զարգացել է կփաստի յուրաքանչյուր մարդ ով գոնե երկու անգամ եղել է այնտեղ: Արատեսը զարգանում է ոչ միայն հատուկ մասնագիտացված մարդկանց, շինարարների աշխատանքի շնորհիվ այլ յուրաքանչյուր մարդու, ով ուզում է ինչ-որ բան անի, ինչ-որ հետք թողնի, թեկուզ այնպես չլինի ինչպես ինքն է ցանկանում: Այսպես է զարգացել Արատեսը այս երեք տարիների ընթացքում և այդպես էլ պետք է շարունակվի, կամ միգուցե սկզբունքը նույնը մնա բայց աշխատանքը ավելի համակարգված լինի: Արատեսում ձմռանը և ամռանը անց են կացվում փառատոններ:

Читать далее

Արատես… ավելացնելու բան էլ չկա

Վերջում կա երկու ելք, կամ հանձնվել ու տրվել գիշերային սառը համբույրին, կամ վանել այն քեզանից, որքան հնարավոր է հեռու։ Կարդացեք Նարեկ Արշակյանի բլոգում:

Ուրախությանը գումարվեց էքստրիմը: Իջնում ենք ձոր: Այդ զվարթ և էքստրեմալ պահերը անմահացրեցինք մեր ֆոտոշարքերում: Կարդացեք Գոհար Մարգարյանի բլոգում:

Ձյունե թագավորությունը կենդանանում էր

Առավոտյան աչքերդ բացում ես ու ձյունապատ լեռներն են բարի լույս ասում… մի քիչ անց արդեն երկնքի կապույտի ու լեռների գագաթների միջև նարնջագույնով է ներկվում. բարակ գիծը լայնանում է, նարնջագույնի երանգը կամաց-կամաց փոխվում է: Արևածագն է Արատեսի լեռներում:

Читать далее

Ժամանակը՝ միֆ

Գրում  եմ Արատեսից, կավարտեմ գիրս Արատեսում․․․․

Ինչպես գրում էր Ջ․ Ռոուլինգը՝ ժամանակն արագ է թռչում, երբ խոսում ես հետաքրքիր մարդու հետ, դանդաղ՝ երբ խոսակցությունը տհաճ է․․․
Իմ կարծիքով՝ Արատեսում չկա ժամանակ, կա պահ ու գիտակցում։ Եկել ենք երեկ, գնում ենք վաղը․ վերջ, ու թե քանի ժամ անցավ․․․ նույնիսկ ժամին չենք նայել։ Արատեսը տան նման է, եթե շատ ես եղել այստեղ, գիտես ամեն ծածուկ անցումն ու վայրը, գնում ես ու գալիս անկախ ժամանակից՝  ներքին պահանջով։
Ահա նման երեք օր էլ ունեցանք ձմռանը, այն ձմռանը, որ փախչելու ու պախկվելու կարիք կար, լեռների ու մաքուր օդի ընկերակցության, հարազատ դարձած Տարոնի ու սովորողների ծիծաղի ձայնի, որ այնքան անհրաժեշտ էր այս ձմռանը։

Читать далее

Երեք օր Արատեսում կամ աշնանից անցում ձմռան

Նախապատրաստվում ենք: Ովքեր կազմակերպել են ճամփորդություններ, գիտեն ճամփորդական անհաշիվ կազմակերպչկան աշխատանքների, պայմանավորվածությունների մասին: Ճամփորդությունը սկսվում է ոչ թե քաղաքից դուրս գալու օրը, այլ գոնե մեկ շաբաթ առաջ, երբ հավաքվում է ճամփորդների խումբը, ստեղծվում է նախագիծը: Մեր ճամփորդական խումբը սեբաստացի տարատարիք սովորողներից էր կազմված՝ վեցերորդ, յոթերորդ, ութերորդ  դասարանցիներից:

Читать далее